Başka Dillere Tercüme

EnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish

Giriş

Türkiye'nin illeri

Genişlet | Daralt

Bumerang

Bumerang

Web Tasarım Kampanya

 

manisa-kırkagac

TARİHİ

Şehir 1400'lü yıllarda Türkler tarafından kurulmuş ve zaman içinde Rumlar, Ermeniler ve Yahudilerin yerleşimine uğramıştır.Yunan işgalinden sonra şehirde yaşayan gayri müslimler de işgalciler ile birlikte şehri terk etmiştir. Mübadele ile beraber; Yunanistan'dan gelen mübadiller şehre yerleştirilmiştir. Özellikle Midilli, Drama'nın Pravişte kazasının Esirli, Paliohor, Dranova köyleri ile Selanik Avrethisar Paprat muhacirleri Kırkağaç'a iskan edilmiştir. Manisa'nın küçük ilçelerinden biridir. Nüfusu 20 900 civarındadır. Kendi adıyla anılan ova ve yunt dağı eteklerinde kurulmuştur. 13 km. mesafedeki Soma nedeniyle fazla gelişememiştir. Ekonomisi tamamıyla tarıma dayalıdır. Küçük çaplı sanayi kuruluşlarıda hammadde olarak bölgede üretilen zeytin, domates, üzüm vb.işler. Ülke çapında ünlü Kırkağaç kavunlarının memleketidir. Ayrıca traktör galerileri ilçede oldukça faaldir. Beylikler döneminde Karasi Beyliği'na bağlı bir ilçedir. Kırkağaç 6. Jandarma Komando Eğitim Alay Komutanlığı Kırkağaç çıkışında Soma istikametindedir ve Alay'dan hemen sonra Kırkağaç'ın mesire yeri, panayırı şeklini alan Kırkağaç çamlığı bulunmaktadır. Son birkaç senedir resmiyet kazanan Kırkağaç Çam Mesiresi çok uzun yıllardır yöre insanının tek ve en önemli eğlence kaynağıdır. Bir panayır görünümündeki mesirenin en önemli farkı ilçe insanının panayır boyunca çamlık içinde çadırlar kurarak burada konaklamasıdır. Son zamanlarda şehir dışından da misafirler ağırlamaya başlayan Kırkağaç Çam Mesiresi yavaş yavaş tanınmaya başlamasına rağmen kendini geliştiremediği için yöre insanının gözünde eski önemini kaybetmektedir. Ayrıca Kırkağaç'ta Gençlik ve Spor Müdürlüğüne bağlı bir tesis bulnur. İzci ve sporcuların kullandiği bu tesis ilçede bulunan Sarıkız Mezarlığı yakınında bulunur. Zengin bir yerel kültüre sahip olan Kırkağaç maalesef bu kültüre yaterince sahip çıkamadığı için eski renklerini yavaş yavaş yitirmektedir. Kırkağaç insanının yemek kültürü son derece gelişmiş olup kendine has değişik lezzetlere sahiptir. Türkiye Amatör Futbol Ligi'nde Acar İdman Yurdu adında futbol takımı vardır. Kırkağaç'ın gezilip görülmesi gereken yerlerinden bazıları Nakrasa, Stratonikeia, Khliara, Yortan ve Firig türü kaya mezarlarıdır. 2007 Yılı Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi sonuçları açıklandı.Buna göre ilçe merkezi nüfusu 26.006, Toplam Nüfusu ise 50.903 oldu.

 

COĞRAFİ DURUM

Kırkağaç,Manisa’nın kuzey batısında,İzmir-Bandırma demiryolu üzerindedir. Manisa’ya  uzaklığı 79 km.’dir. Denizden yüksekliği 100 m’dir.Kuzeyinde Savaştepe ilçesi, güneyinde ve doğusunda Akhisar ilçesi,batısında Soma ilçesi ve Çamlıca Dağı (1100Metre),kuzey doğusunda 650 m. yüksekliğinde Musluk Dağları bulunur.İlçemizin dağları ayrı ayrı isimler almışlardır.

1- Sarıkaya Dağları

2- Kovukdere Dağları

3- Siledik Tepesi gibi.

İlçemizin çok verimli toprakları (alüvyonlu) vardır.Bunlar :Gelenbe Ovası, Karakurt ve İlyaslar Ovası,Bakır Ovası,Kırkağaç Ovası’dır.Bu kuvvetli topraklarda yetişen ürünler ilçemizin zenginleşmesinde büyük önem taşır. İlçemiz Akdeniz ikliminin etkisi altındadır.Genel olarak ılımandır.Yazları sıcak ve kurak,kışları ılık ve yağışlı geçer.Ova kısımlarında havalar kışın ılık,yazın sıcak geçer.Dağlık kesimde kışlar biraz sert,karlı ve soğuk, yazlar daha serin geçer.

 manisa-kırkagac2

Ekonomik Durum

İlçe merkezinde Ermeni asıllı Karakin Şahbazyan’a ait 120 beygir gücünde ve buharla çalışan kırk çırçır makineli pamuk bölümü, iki adet zeytinyağı baskısı ile günlük 75 çuval buğdayı öğüten, iç bölümlerinde büyük değişiklik geçirmesine rağmen, inşa edildiği 1876 yılından beri hiçbir tamir görmeyen görkemli bacası halen dimdik ayaktadır. Fabrika, Akhisar yolu üzerinde ve Endüstri Meslek Lisesi’nin güneyindedir. Bundan başka yine Ermeni vatandaşlardan “Şapkalı” diye anılan Aznavuryan’a ait 25 çırçır makineli fabrika ve ırkdaşı Ohanisa’ya ait aynı işlevli bir başka fabrika Kırkağaçlıların hizmetindeydi. Türklerin ise dört ayrı semtte insan veya hayvan gücüyle çalışan çok sayıda su değirmenleri vardı. Bunların son örneklerinden biri olan Aksu yakınlarındaki Güllüce Değirmeni 1950’ li yılların ortalarına kadar işlevini sürdürmüştür. Ayrıca marangoz, demirci, nalbant, kunduracı, mimar, terzi, mutaf(keçe dokuyucu), mücellit (ciltçi) vs. gibi yeterince esnaf bulunmaktaydı. Bunlardan semerci, mutaf, mücellit, demirci gibi• işyerleri Türklerin, diğerleri ise gayrimüslimlerin kont rolündeydi. İlçenin ticaret merkezi ise ‘Pamuk Hanı’ idi. Etrafında elliye yakın dükkanı bulunan bu hanın, Çiftehanlar Camii, Karaosmanoğlu Camii ve Bahçıvan Pazarı semtlerine açılan üç ayrı kapısı vardı. Geniş avlusunda başta afyon olmak üzere, palamut, meyan kökü, çeşitli kök boyaları ve diğer ürünlerin, İzmir veya diğer illerden gelen yabancı uyruklu veya Osmanlı vatandaşı tüccarlara satışları gerçekleştirilirdi. Hanın sahibi, İzmir’de oturan Kırkağaç kökenli çok zengin bir Rum olan Imros Federosa idi. Bu ünlü han 1924 yılında “Cumhuriyet Meydanı”na dönüşmüş, 1950 yılında bu meydana Atatürk’ün beyaz mermerden, onu sivil kıyafetle canlandıran güzel bir heykeli dikilmiştir. Daha sonraki yıllarda, kamyon ve traktörlerin park etmesi nedeniyle, alanın daralmaya başlaması ve hoş olmayan bir görünüm ortaya çıkması üzerine, Atatürk Heykeli 1954 yılında şimdiki bulunduğu meydana taşınmıştır. Zahire pazarı da Müftü Hanı’nın kuzeye bakan kapısının karşısındaydı. Bu iki handan başka Kırkağaç’ta bulunan diğer han ve oteller şunlardı: Poyracıklı Hani, Kuyumcunun Hani, şair Eşref Hani, Uşaklının Hani, Sadık Ağa Hani, Ördek Hani, Abacı Hani, Akkaşin Hani, Panani Hani. Ayrıca Ahmet Ağa’ya ait iki tane de otel vardı. Bu hanlardan birkaç tanesi hala işlevlerini sürdürmektedirler. Halkın, birbirleriyle ve yerel yönetimle olan ilişkilerini düzenlemek üzere eşrafın ve imamların da katılımı ile oluşturulan heyetler kurulmuştu. Bu topluluklarla ilgili olarak 19. yy. sonlarındaki kayıtlar da şu isimlere rastlamaktayız: Sivri oğlu Mustafa Bey, Belediye Reisi Sivri oğlu Arif Ağa, Manifaturacı Ahmet Faik Bey, Abdi Bey, Mehmet Bey, Tüccar Hacı Püskül zade İsmail Efendi, Fındıklı Hacı Cemal Efendi, Satızade Adil Efendi, Dolmanci Ahmet Efendi, Abdi Bey, Eşref Cemal Bey, Hacı Salih zade Emin Efendi, Sivri oğlu Osman Ağa, Ramız Bey, Şevket Bey, Altıparmak Mehmet Efendi, Yakup Bey, Fahri Bey, Çiftçi Hasip Bey, Hacı Halil Ağa, Haci Arif Ağa, Tüccar Sivri oğlu Şükrü Bey, Arap Hoca oğlu Ahmet Efendi, Hacı Cemal zade Mehmet Efendi ve Çiftçi Servet Bey. Yine Osmanlı Dönemi’nde Kırkağaç’ta kamu yönetimi ile ilgili hukuk, sağlık ve diğer sosyal kurumların tam olarak bulunduğu görülür.

 

TARIM

Kırkağaç Manisa'nın  79 km kuzeyinde Çamlıca Dağının eteklerinde,27. doğu boylarını ile 39. kuzey enlemi  arasında yer almaktadır.Yüzölçümü 543 km2'dir.Doğudan Sındırgı ,batıdan Kınık, kuzeyden Soma, güneyden ise Akhisar ilçeleriyle komşudur. Kırkağaç Batıdan Çamlıca Dağı, Güneyden Harta, Doğudan Siledik ve Kuzeyden Kazan Dağı ile çevrili olan yaklaşık 43.000 dekar genişliğinde çok verimli bir ova uzanır. Bu ova Karakurt Boğazı ile 8000 dekar büyüklüğünde Gelenbe ovasıyla birleşir.Bu iki ova dışında küçük düzlükler varsa da arazi genellikle; engebeli ve dağlıktır. İlçe merkezinin denizden yüksekliği 180-200 metredir. Hacet dağlarında ve kuzeybatıda Yeldoğu yaylalarında yükselti yer yer 1000 metreyi  geçer. Özellikle Dualar, Hacet, Demirtas, Kocaiskan, Öveçli, Gebeler, Hamitli, Yağmurlu ve Hamidiye köylerinde ormanlık alanlar mevcuttur. Kirkağac'ın yazlan kurak ve sıcak, kışları ılık ve yağışlı olmak üzere ılıman bir iklime sahiptir.Yıllık ortalama yağış miktarı 600-700 mm civarında olup,kar yağısı nadiren görülmektedir. Tarımsal ekiliş olarak ilçemizde genellikle tarım ürünlerinin ekilişi ön planda olup, son iki yılda hayvancılık konusunda gerek kooperatif gerekse şahıs bazında yapılan projelerle hayvan yetiştiriciliği ön plana çıkmıştır. İlçemizde bu artış dan dolayı bölgemizde yem bitkileri ekilişi olarak sılajlık mısır, fiğ yonca gibi ürünler yetiştirilmeye başlanmıştır. Doğrudan Gelir Desteği ve Çiftçi Kayıt Sistemi Projesi kapsamında çiftçilerimizin destekten faydalanabilmek için ellerindeki tüm araziyi ekmeye çalıştıkları tesbit edilmiştir. Bunun sonucu 2000 yılından itibaren ilçe genelinde kullanılan tarım arazisinde büyük ölçüde artış  dikkat çekmektedir. Öyle ki ilçemizde hemen hemen ekim yapılmayan tarım arazisi bulunmamaktadır. 2006 yılı içerisinde 4500 adet B.Bas Sap, 4500 adet Koyun- Keçi Brucella Asisi, 250 adet S-19 Genç asisi,4000 adet K.Bas Aga1aksia asisi,150 adet Kuduz asisi yapılmıştır. Ayrıca İlçe Müdürlüğümüze  başvuruda bulunan 150 adet B.Bas,220 K.Bas;15 adet kedi-köpeğin klinik tedavisi yapılmıştır. Aşılama çalışmaları sırasında hayvan sağlık taramaları yapılıp, yetiştiricilere hayvan sağlığı ve yetiştirilmesi konusunda gerekli bilgiler aktarılmıştır. Tavuk Vebası hastalığı konusunda İlçe Müdürlüğümüzde Serbest Veterinerler, Kasaplar,Celepler ve Üreticilere eğitim çalışması yapılmıştır. 

 turkyo-Nikon Coolpix S1100pj

 

Nikon Coolpix S1100pj

No tags for this post.

Leave a Reply