Başka Dillere Tercüme

EnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish

Giriş

Türkiye'nin illeri

Genişlet | Daralt

Bumerang

Bumerang

Web Tasarım Kampanya

 

Manisa-golmarmara

TARİHİ

 İlçemizin tarihini belirleyecek herhangibir tarihi kalıntıya sınırlarımız içinde rastlanmamıştır. Fakat içinde bulunduğumuz Batı Anadolu bölgesi bir çok uygarlığın beşiğidir. Batı Anadolu’da Luvi kültüründen daha eski hiçbir ulusal kültür,Luvi dilinden daha eski hiçbir dil saptanmamıştır.Luvi kültürünün varlığının en azından İ.Ö. 2500 dolaylarına uzandığı söylenmektedir. Lidya kültürünün kökeninde ana dalın luvi kültürü olduğunu gösteren kanıtlar bulunmaktadır. Gediz ve Küçük Menderes nehirleri arasındaki bölge Lidyalıların yerleşim böigesi olarak geçmektedir.Lidyalıların öz yurdu olarak bilinen bölge güneyde Karia’dan,Maiandros/Menderes ırmağı ile ayrılır.Kuzeyde Thyateria/Akhisar bölgenin ve Lydia’nın son kentidir. Bu ülkenin orta yerinde, bugünkü Salihli yakınlarında,Tmolos/Bozdağ ile Gyges Gölü arasındaki düzlük dolaylarında, iliada’ya göre bir Maiones(Maionlar) ulusu egemendi ve o yöreye Maionia yani Maiones Yurdu deniyordu.Maionia’nın bir lidya ülkesi olduğu söylenmektedir.Lidyalılar döneminde bölgenin bir kültür merkezi olarak öne çıktığı görülmektedir.Bu dönemde Sardes, Antik dünyanın en görkemli kentlerinden biriydi.Parayı ilk kez Lidyalıların kullandığı söylenmektedir. Lidya kraliyet mezarlığının Gygaria/Koloe(Marmara) gölü civarında olduğu söylenmektedir. Yığma kum tepelerinden oluşan Tümülüs tepe mezarlar,Bintepeler bölgesinden başlıyarak Akhisar’ın  kuzeybatısındaki Süleymanlı ve Eroğlu köylerine kadar uzanmaktadır.Lidya’lılardan sonra bu bölgede Pers krallığının hüküm sürdüğü görülmektedir.Bu yörede bir Pers iskanının varlığını gösteren ilginç bir kanıt, Ephesos’da ele geçmiş olan ve lidya’daki Roma imparatorluk devri yerleşim yeri adlarını kaybeden önemli bir yazıttır.Bu yazıtta adı geçen ‘Maibozanoi’ adlı Pers kavminin Marmara civarında yaşadığı düşünülmektedir. Perslerden sonra bölge İskenderin egemenliği altına girer.İskender İmparatorluğu yıkıldıktan sonra bölgede kurulan en önemli devlet Bergama Krallığıdır.Bergama Kralı bir vasiyetname ile krallığını ve bütün hazinesini Roma İmparatorluğuna bırakmıştır.Böylece bölge Roma İmparatorluğunun egemenliğine girmiştir.Bu dönemde Manisa ve çevresindeki şehirler oldukça parlak devirler geçirmişlerdir. Malazgit savaşından sonra Anadolu kapıları Türklere açılmış oldu.Türkler Anadolu’ya akınlar yapmaya başladılar.Süleyman Şah 1075 de Anadolu Selçuklu Devletini kurdu.1075 yılından sonra Türkler Manisa yöresinde bazı şehir ve yerleşim bölgelerini ele geçirdiler. Selçuklulardan sonra yöre Bizanslıların eline geçti. Türkler bir çok saldırılardan sonra bölgeyi tekrar ele geçirmişlerdir. Saruhan Bey 1313 yılında Manisa’yı Merkez edinerek Saruhanoğulları beyliğini kurmuştur. Klasik Osmanlı döneminde Marmara Saruhan sancağına bağlı bir kaza merkezi idi. Sonradan Akhisar’a bağlanarak nahiye haline getirilmiştir.Günümüzde Akhisar’dan ayrılarak yeniden kaza yapılmıştır. Evliya Çelebi Batı Anadolu seyahatinde Marmara’ya da uğramış,Seyahatnamesinde; Marmara 150 adet akçelik bir kaza idi. Serdar ve Kethüda yeri vardı.Fakat Müftü ve Naibi yoktu ve 11 köyü bulunmaktaydı,kasaba 1200 evden ibaretti.Fakat evlerinin çoğu bakımsızlıktan harap olmuştur.Karpuz ve Kavunu ünlüydü demektedir. Evliya Çelebi özellikle üç kişinin mezarının ziyaretgah olduğunu yazmaktadır.Hanifi Sultan,Mehmet Baba ve Ali Baba. Bugün içinde iki camii ile ünlüdür.Birisi Halime Sultan’ın yaptırdığı camii, diğeride İbrahim Paşanın kızı Şahuban Hatun’un yaptırdığı camidir. Saruhanoğlu İshak Çelebi’nin Mahmut Danişmend’e Marmara’da bir çiftlik vakfettiği ve bunun çocukları olan Mehmet ve Ali’ye de Padişah Beraatı ile Mutasarraflık verildiği belirtilmektedir.Yine İshak Çelebi Marmara’nın bir köyündeki çiftliği Ahi Ali’ye vakfetmiş ve onun çocukları Cafer,Ahmet ve Mahmut Padişah beratı ile mutasarrıf olmuşlardır. Saruhanoğlu Marmara’da Saka Hacı denilen yeri vakfetmiş,Marmara’daki içhisar mahallesinde imam olan Mahsur Padişah Beratı ile buraya Mutasarrıf olmuştur. Marmara 1628 yılından itibaren Manisa’ya bağlı olarak görülmektedir.1987 yılında ilçe olan Marmara şimdiki Gölmarmara ismini çok yakındaki göl ve Mermer ocaklarından almıştır. Bir süre Gölmermere olarak geçen isim dile daha kolay gelmesi açısından Gölmarmara olmuştur. Dr. Baki Satış’ın kitabındaki bilgilere göre Marmara’daki Aşiretler, Gökçe Dutak Aşireti, Ozancalı Aşireti, Gündüz Aşireti.Milli Mücadele yıllarında İlçemiz üç yıl boyunca Yunan işgali altında kalmıştır. İkinci Dünya Savaşı sona erip Osmanlı İmparatorluğu yenik düşünce Mondros Mütarekesi imzalandı.Mondros Mütarekesinin imzalanması ile birlikte Yunan Başkanı Venizelos savaşa girmelerinin ödülü olarak itilaf devletlerinin Yunanistan’a vermeyi önerdikleri Osmanlı toprakları ile ilgili bir nota hazırlandı.Paris Barış konferansına (30 Aralık 1918) sunulan bu nota ile Marmara Denizi kıyısındaki kurşunlu’dan başlayan, Uşak’ın batısından geçen ve güneyde Akdeniz kıyısındaki Kalkan’da sona eren hattın içinde kalan toprakların Yunanistan’a verilmesi isteniyordu.Bu bölge içinde Manisa ve çevresinde bulunuyordu.05 Mayıs 1919’da komisyonun kararı Yunan Başkanına bildirilerek, işgalin başlaması istendi. Bunun üzerine 15 Mayıs 1919 da İngiliz donanması yardımı ile Yunan Askerleri İzmir’e çıktılar ve şehri işgal etmeye başladılar.20 Mayıs’tan itibaren iç bölgeleri işgal etmeye başladılar. 26 Mayıs’tan itibaren Manisa ve çevresi işgal altında kalmış oldu. Bu arada Yunan hatlarına karşı cepheler oluşturulmaya başlandı.Bu cepheler daha sonra Müdafa-i Hukuk adını alacak olan Redd-i İlhak cemiyetleridir.Bu cemiyetler işgali takip eden aylarda bir çok kongreler yaptılar.Bunların en önemlisi Alaşehir Kongresidir.Burada Kuvva-yı Milliye varlığı kabul edilmiştir.Alaşehir Kongresi Kuvva-yı Milliye’nin Manisa ve yöresinde teşkilatlanmasında kolaylıklar sağladı. Alaşehir Kongresine Marmara’dan Reşat ve Hüsnü Bey katılmıştır. Kongreden sonra Salihli,Alaşehir,Akhisar ve Soma direniş cepheleri daha merkezi ve daha disiplinli birer yapıya kavuşmuştur.Yunanlılara önemli kayıplar verdirilmiştir. Akhisar Mıntıkası Komutanı Binbaşı Hüsnü, kuvvet olarak 188 alaydan bir miktar nizamiye askeri ile Akhisar Kazası ve Marmara nahiyesi ahalisinden müteşekkil Milli kuvvetler toplamıştır.Milli Kuvvetlerin başında Halit Paşa ile Hafız Hüseyin bey ve Dramalı Rıza Bey vardır. 26 Ağustos 1922 den başlayan büyük taarruzla Yunan ordusu büyük bir yenilgiye uğratılmıştır.Yunan ordusu kaçarken bir çok katliamlar yapmış yangınlar çıkartmışlardır. 30 Ağustos Dumlupınar meydan muharebesinde Yunanlılar tam bir yenilgiye uğramış bu tarihten sonraki tarihlerde Manisa ve çevre ilçeleri birer birer Yunanlılardan arındırılmıştır. 6 Eylül 1922 de Gölmarmara düşman işgalinden kurtulmuştur.

 manisa-golmarmara3

COĞRAFİ DURUM   

Ege Bölgesinde, Manisa İl merkezinin kuzeyinde yer alan ilçemizin doğusunda Gördes; batısında Saruhanlı, Ahmetli; kuzeyinde Akhisar; güneyinde Salihli ilçeleriyle çevrilmiş olan ilçemiz, yaklaşık 138 Km2 yüzölçümündedir. Denizden yüksekliği 98 metredir. İl merkezine 58 Km. Akhisar’a 27 Km. Salihli’ye 39 Km. uzaklıktadır. Yaz ayları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı geçer. Nem oranı yüksektir. Tipik Akdeniz iklimi görülür. İlçenin hemen güneyinde, 12 Km. uzaklıkta, Gördes Çayı’nın suları ile beslenen Marmara Gölü bulunmaktadır. Göl, yaklaşık 35 Km2 yüzölçümüne sahiptir ve 300 milyon m3. su depolama hacmine sahiptir. Salihli Ovası sulamasında kullanılmaktadır.

İklim

Akdeniz iklimize yakın bir karakter gösteren ikliminde, Akdeniz ikliminin karasal karakteri daha hakimdir. Yaz ayları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı geçer. Nem oranı yüksektir. Tipik Akdeniz iklimi görülür. Yağışlar soğuk aylarda daha fazladır. En sıcak aylar Haziran, Temmuz, Ağustos en soğuk aylar Aralık ve Ocak aylarıdır. Aralık ve Ocak ayları yağış miktarının en fazla olduğu aylardır. Yaz ayları oldukça kurak geçmektedir. Bitki örtüsü iklim özelliklerine göre gelişmiştir. Bitki örtüsünün belli başlı türleri Karaçam,Kızılçam  incir, dut, kavak, söğüt, karaağaç, defne, çınar, böğürtlen, ebegümeci, sarmaşık , zeytin, zakkum, ısırgan, kuzu kulağı, menekşe, karanfil  lale olarak sayabiliriz.

Gördes Barajı

İlçemiz sınırları içinde 1998 Yılında inşaatına başlanan baraj bitirilerek 17 Ocak 2009 tarihinde hizmete girmiştir.Sulama ve içme suyu amaçlı baraj’ın hizmete girmesi ile İzmir İl’ine yılda 59 Milyon m3 içme ve kullanma suyu temin edecek olup, başta Gölmarmara Merkez, Akselendi, Sazoba, Beyoba, Kumkuyucak, Tiyenli, Rahmiye, Sarıçalı ve Pınarcık Köylerine ait  14.890 Ha tarım arazisinin sulanmasına katkı sağlayacaktır.

 

EĞİTİM

İlçemizde 4’ü merkezde, 2’si köylerimizde (Ozanca ve Kumkuyucak-Tiyenli) olmak üzere 6 adet İlköğretim okulu, 1 adet genel lise,1 Anadolu Lisesi ,1 anaokulu, 1 Halk Eğitim Merkezi,1 Özel Motorlu Taşıtlar Sürücü Kursu ile 09.06.2008 tarihinde açılışı yapılan ve ilk defa İlçemizde faaliyete geçen 1 Özel Hedef Dershanesi bulunmakta olup,2005-2006 Eğitim-Öğretim Yılında Anadolu Lisesi eski Atatürk İlköğretim Okulunda hizmete girmiş iken,18.08.2009 tarihinde Hayırseverler Ertuğrul SANLITOP ve Gazanfer SANLITOP ve Elmas Elektronik Makine Sanayi ve Tic.A.Ş.ile Manisa Valiliği arasında yapılan protokol gereği 16 derslikli 460 öğrenci kapasiteli Gölmarmara Hulki SANLITOP Anadolu Lisesinin 19.12.2008 tarihinde temeli atılan hizmet binası inşaatı kısa sürede bitirilerek 21.09.2010 tarihinde 2010-2011 Yılı Eğitim ve Öğretim Yılında hizmete girmiştir. İlçemizde Celal Bayar Üniversitesine bağlı Meslek Yüksek Okulu hukuken mevcut ise de fiilen  Eylül -2004 ayında Kula İlçesine ve akabinde Turgutlu İlçesine taşınmıştır.

 

manisa-gölmarmara2

MARMARA GÖLÜ

Marmara Gölü mevcut tabii bir depresyonun 1938-1945 yılları arasında doğu ve güneydoğusunun 5750m uzunluğunda ve5.54 m yüksekliğindeki yapı ile seddelenmesi suretiyle Gediz Havzası Sulamaları’na su vermek için rezervuar haline getirilmiştir. Marmara Gölü Rezervuarı’nda su biriktirmek amacıyla; Yapımı 1939-1945 yılları arasında gerçekleşen ve Demirköprü barajı’nın mansabında yer alan Adala Regülatörü ile Gediz Nehri’nden alınan suyu Marmara Gölü rezervuarı’na aktarmak amacıyla yapımı 1948-1964 yIlları arasında gerçekleşen 20245m uzunluğunda maksimum debisi 30 m3/sn kapasiteli Adala Besleme Kanalı, Yapımı 1944-1952 yılları arasında gerçekleşen Kumçayı üzerindeki Çömlekçi Regülatörü ile Kumçayı’ndan (Gördes Çayı) Marmara Gölü Rezervuarı’na su aktarmak amacıyla 12000 m uzunluğunda 800 m3/sn yatak kapasiteli Kumçayı Derivasyonu Kanalı, Ahmetli Regülatörü membaındaki Ahmetli Pompa İstasyonu ile Marmara Gölü Rezervuarı arasında Ahmetli Pompa İstasyonu’ndan basılan suyu Marmara Gölü Rezervuarı’na ve Karayahşi Sulamasına iletmek amacıyla 15520 m uzunluğunda ve 15 m3/sn kanal kapasiteli Marmara Gölü Besleme kanalı inşa edilmiştir. Bununla birlikte rezervuara aktarılarak biriktirilmiş olan suların kontrolü ve kullanımı amacıyla; Marmara Gölü Rezervuarı’nın güneydoğu ucunda göl seddesine bitişik olarak,rezervuarda depolanan suların Gediz Nehrine verilmesi ve gölden suyun kontrolü biçimde alınması için Marmara Regülatörü, Marmara Gölü Rezervuarı’nın güneydoğu ucunda Marmara Regülatörü’ne bitişik olarak, gölden suyun kontrolsüz boşalarak seddenin üzerinden taşmasını önlemek amacıyla 200 m3/sn kapasiteli Marmara Rezervuarı Dolusavağı, Marmara Regülatörü ile Gediz Nehri arasında Marmara Regülatörü veya Marmara Gölü Rezervuarı Dolusavağı ile gölden boşaltılan suların Gediz nehrine iletimini sağlamak amacıyla 9000 m uzunluğunda 65 m3/sn kapasiteli Marmara Gölü Boşaltım Kanalı inşa edilmiştir. Görüldüğü üzere Marmara Gölü, üç derivasyon yapısı ile beslenen, gövde inşası ve su alma yapısı ile sulamada kullanılan suyu depolayan ,göl yüzey alanı doğal durumuna göre yaklaşık iki kat büyüklüğe erişerek 71 km2 ye,maksimum derinliği 7.20 m’ye ve hacmi 320 hm3 kapasiteye ulaşmış olan,hacmi itibariyle aynı bölgedeki Seferhisar Barajı (29.1 hm3), Avşar Barajı (69.0 hm3), Sevişler barajı (127.0 hm3),Güzelhisar Barajı (158.0 hm3)vs. Barajlardan daha büyük olma özelliği taşıyan ve Gediz sulamalarının ana su kaynağı olarak teknik ve idari bakımdan bir rezervuar (gölet) olarak kabul edilmektedir.

turkyo- Nikon MH-24 Pil Şarz Cihazı

 

Nikon MH-24 Pil Şarz Cihazı

No tags for this post.

Leave a Reply